Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn

5 jaar geleden alweer, 5 jaar geleden pas. Oh, het gaat zo snel, maar
tegelijkertijd staat de wereld af en toe weer even stil. Net als toen,
op 6 juli 2009.

Onze wereld stond daarna drie maanden lang stil. Jij lag in het
ziekenhuis, een baby van anderhalve pond. Niet te bevatten, ook niet
na 5 jaar. Of liever gezegd, al helemaal niet meer na 5 jaar.

Al 5 jaar lang ben je onder behandeling bij de kinderarts-neonatoloog
vanwege je matige groei. Iedere afspraak blijft spannend. Iedere dag
werken we naar de volgende afspraak toe. De maaltijden, alle
maaltijden, leiden tot strijd en concessies. Alles om bij de volgende
afspraak weer redelijk tevreden naar huis te worden gestuurd. Alles om
te ontkomen aan groeihormonen, bloed prikken en medicijnen.

Al 5 jaar lang word je regelmatig doorgelicht. Je bent kerngezond, er
is – behalve je vroeggeboorte met bijbehorende groeiachterstand –
geen reden gevonden voor je stagnerende gewicht. Fijn? Ja, ontzettend
fijn dat het geen darmkanker of taaislijmziekte is. Fijn? Nee, want de
strijd om eten blijft. De onzekerheid blijft. De vragen blijven.

Al 5 jaar lang heb je buikpijn en darmproblemen. Bijna 5 jaar later
lijkt de oorzaak gevonden te zijn, maar we zijn er nog niet. De
medicijnen doen niet wat ze moeten doen. Verdriet om jouw verdriet en
het samen proberen te doorstaan. Samen de dingen eten die we eigenlijk
niet zo lekker vinden, maar die goed zijn voor jouw buikje. Samen
alles proberen en samen blijven hopen dat het een keer beter zal gaan.

Al 5 jaar lang sta ik bijna iedere dag even stil om naar je te kijken.
Al 5 jaar lang ben ik zo ontzettend dankbaar dat je bij ons mocht
blijven.

Al 5 jaar lang verwonder ik me om jouw wilskracht, jouw
doorzettingsvermogen en jouw prestaties. Al 5 jaar lang laat je me
versteld staan van jouw assertiviteit en openheid. Al 5 jaar lang mag
ik van jouw vrolijkheid en enthousiasme genieten. Al 5 jaar lang pak
je met je blauwe ogen en witte haren bijna iedereen in die jouw pad
kruist.

Al 5 jaar lang maak je mij zo verschrikkelijk trots en gelukkig.

5 jaar. Gefeliciteerd, lieve Ruben!

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn