Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn

Misschien dacht je er tijdens je zwangerschap nog over na: ga ik borstvoeding geven of kiezen we voor kunstvoeding? Maar dan ineens word je kindje te vroeg geboren en krijg je te horen dat er op dat moment maar één ding is dat het beste is voor je kindje: moedermelk.

Het ligt eraan hoeveel weken te vroeg je kindje is geboren dat hij of zij al aangelegd worden aan de borst. Maar in veel gevallen kost dit teveel energie en krijgt de baby de moedermelk uit een spuitje via de sonde. Maar waarom is moedermelk het beste voor premature baby’s? Ik heb dit tijdens een interview voor mijn boek ‘Een giraf is geen aap’ aan dokter De Boode van het Radboudumc gevraagd.

Zijn antwoord: ‘In moedermelk zitten bepaalde bacteriën die een beschermende werking hebben. Daarnaast heeft moedermelk een stimulerende invloed op het darmstelsel van het kind. Bij premature baby’s zijn de darmen nog vol in ontwikkeling en heeft het de beschermende bacteriën nodig, mede gezien de hogere vatbaarheid voor ziekten. De moedermelk zit vol ingrediënten die de baby op dat moment nodig heeft. Dat is een natuurlijk proces. Het is dan ook onmogelijk – hoe goed wij in Nederland nu ook al zijn in het produceren van kunstvoeding – om dit volledig na te maken en de kunstvoeding 100% te laten aansluiten op wat de premature baby’s op dat moment nodig hebben.’

Ik was net aangekomen in het academisch ziekenhuis en dacht: is dit echt allemaal gebeurd? Volgens mij was het rond 3.30u ’s nachts toen de zuster aankwam met een kolfmachine. Ik had er tot dat moment helemaal niet over nagedacht dat ik al zou moeten beginnen met melk te produceren. Überhaupt was ik er nog niet over uit of ik wel borstvoeding wilde geven. Maar er werd toegelicht dat dit heel belangrijk is voor Tygo en het beste voor hem. Op dat moment ging de toelichting waarom precies aan me voorbij, maar als dit het beste is voor Tygo, dan gaan we dat natuurlijk proberen. Daar lag/zat ik dan in bed, 2 kolven ‘erop’ en 15 minuten zitten. Hoe trots was ik dat ik al een paar ml had! Tygo dronk op dat moment per voeding nog maar 2 ml dus het was ook genoeg. Ik kan het, het lukt het! Dat was fijn en gaf me heel veel vertrouwen. En dat vertrouwen heb je echt nodig, ben ik achter gekomen.

Daar lag/zat ik dan in bed, 2 kolven ‘erop’ en 15 minuten zitten. Hoe trots was ik dat ik al een paar ml had!

Je voelt een grote druk. Wat als je te weinig produceert? Dit kan door verschillende redenen al gebeuren: oververmoeidheid, stress, slecht drinken en slecht eten. Nou en zijn dat nu precies de ingrediënten die een couveusemama vaak meemaakt: stress, slecht slapen en geen tijd (nemen) voor goed drinken en eten. Kortom het is bijna een ‘mission impossible’ om de gehele periode dat jouw kindje in het ziekenhuis ligt (en de periode daarna) vlekkeloos door het hele borstvoedingstraject te gaan (naar mijn mening).

Gelukkig is er veel aandacht vanuit zowel de kraamafdeling als op de NICU/couveuseafdeling voor de voeding richting de mama’s. Je krijgt tips over borstvoeding en kolven, ook van de lactatiedeskundigen uit het ziekenhuis. Alle mogelijke spullen staan voor je klaar van kolfmachines tot crèmes.

Maar mama’s wij verdienen toch echt wel een dubbeldikke schouderklop vind ik, want verdorie wat is het pittig naast het ziekenhuistraject! Om de drie uur kolven of aanleggen. Alles staat op springen op het moment als je te lang tussen het kolven/een voeding laat zitten en misschien komt er zelfs wel een hele mooie melkvlek tevoorschijn op je blouse/shirt omdat ‘het er gewoon even uitloopt’.
Vlak voordat Tygo naar huis mocht ben ik een keer ’s avonds laat naar het ziekenhuis gereden. Het ziekenhuis had gebeld dat ze één voeding te weinig hadden voor Tygo, ik had te weinig melkvoorraad gemaakt zeg maar. Vanaf dat moment ging het in mijn hoofd zitten. Wat als ik nou niet meer voldoende maak?

Ik kan me zo goed voorstellen dat als het niet gelijk lukt de productie op gang krijgen, dat je je als couveuse mama heel erg verdrietig voelt. Dat het misschien voelt als falen. Je wilt zo graag het beste voor je kindje maar het lukt je niet. Ik kreeg dat gevoel een beetje de periode na de rit ’s avonds naar het ziekenhuis. Je bent er zo mee bezig met voldoende produceren en dan lukt het juist helemaal niet.

Of dat je om welke reden dan ook niet klaar bent voor borstvoeding. Je bent een couveusemama die niet gaat kolven of borstvoeding gaat geven. Je voelt je misschien aangekeken omdat je het niet eens wil proberen. Maar ik denk dat een vroeggeboorte zoveel impact op de ouders kan hebben, dat je op dat moment soms niet meer kunt relativeren of dat soort belangrijke keuzes kan maken. Dat je je terugtrekt in je eigen veilige haven en genoeg hebt aan jezelf. Dat alleen al het denken aan moedermelk maken je teveel is.

En dan op zoek naar de juiste kunstvoeding. Wat een uitzoek is er in melkpoeder! Ik vind het knap dat wij er in Nederland zo goed in zijn geslaagd om voor diverse situaties (reflux, koemelkallergie en ga zo maar door) toch goede alternatieve voeding voor de baby’s te maken in plaats van moedermelk.

Ik denk persoonlijk dat we er soms te makkelijk over denken. Je doet het niet ‘zomaar’ even, je kindje moedermelk laten drinken. Het is echt een hele opgave en superknap als het lukt met borstvoeding. Wees dus ook voorzichtig met een mening hebben als iemand een premature baby heeft die geen moedermelk krijgt maar kunstvoeding. Want er kan veel meer aan de hand zijn dan dat de moeder ervoor kiest om geen moedermelk te geven.

Bianca

Bianca

Bianca is moeder van een meisje (overleden met 5 maanden zwangerschap) en een jongen (30 weken). Ze werkt als office manager en dansdocente. Bianca schreef Een giraf is geen aap, om meer bewustwording te creëren van wat voor impact een vroeggeboorte kan hebben. Niet alleen voor couveuseouders zelf, maar ook voor naasten.
Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn