Broeden

door | dec 13, 2011 | Emoties | 7 reacties

Daar zit ik dan. Op de bank met m’n laptop op schoot. Ik ben nu alweer 12 dagen thuis na mijn opname in het Sophia kinderziekenhuis. Mijn zoon Luc, die nu 13 maanden oud is, is vorig jaar geboren met een zwangerschapsduur van 30 weken en 1 dag. En nu ben ik weer zwanger. 23 november was ik 26 weken en 5 dagen en leek het er op dat dit kindje nog eerder kwam dan zijn grote broer. Je zou bijna zeggen gelukkig dat we het al een keer eerder meegemaakt hebben want we waren alert en toen ik twee dagen achter elkaar flinke harde buiken had mocht ik ook meteen naar het ziekenhuis komen voor een spoedcontrole. Conclusie: harde buiken hebben ‘iets’ gedaan want baarmoederhals was 2cm korter dan twee weken daarvoor en baarmoedermond was week. Gevolg: opname, bloedtest, urinetest, ctg, groei-echo, weeënremmers, longrijping, de hele mikmak. Waar kenden we dit van… Destijds was het te laat, zouden we dit keer wel op tijd zijn…?
[br]
Nu kan ik gelukkig zeggen dat we er op tijd bij waren. De remmers sloegen aan en na een kleine week in het ziekenhuis mocht ik naar huis. Doktersadvies: rust, rust en nog eens rust. Niet gemakkelijk als je thuis een kleintje van 1 jaar rond hebt lopen. Luc gaat niet naar de opvang dus er moest een en ander geregeld worden aan zorg thuis. Gelukkig hebben we dat allemaal goed kunnen regelen.
[br]
En nu zit ik dus thuis. Op de bank. Een verpleegster zei tegen mij dat ik het maar moest zien als broeden. Ik ben nu even niet Jackelien de persoon, maar Jackelien de broedmachine. Ik pauzeer even mijn persoonlijke leven en zorg dat mijn lichaam voldoende rust krijgt om dit kindje te laten groeien. Dat is niet leuk. Maar het is dit of de komende weken naast een couveuse doorbrengen en dat is al helemaal niet leuk! Wij weten helaas maar al te goed hoe dat is… Dus broed ik nog even verder en hoop ik dat het uitbroeden nog een tijdje op zich laat wachten. Een week of 8 misschien…? Ik hoop het!
[br]
[br]
[br]

Meer over dit onderwerp

Tips voor ouders van een premature baby in het ziekenhuis

Tips voor ouders van een premature baby in het ziekenhuis

Jullie zijn papa en mama geworden en je bent ouders geworden van een premature baby. Dat jouw kindje op de NICU ligt is een spannende tijd. Sommige gebeurtenissen die normaal simpel zijn, worden nu opeens een uitdaging. Een tijd waarin veel gebeurt. Mooie,...

Urenlang zat ik naast zijn bedje

Urenlang zat ik naast zijn bedje

Het oudste kind van Hanneke de Wit (35) werd na een zware zwangerschap acht weken te vroeg geboren. Genieten van een onbezorgde kraamtijd was er voor Hanneke niet bij, ook omdat ze nog te maken kreeg met de gevolgen van een zwangerschapsvergiftiging. Hanneke (35):...

Je ziet er niks meer van

Jullie zoon of dochter is te vroeg geboren. Misschien 5 weken te vroeg, of 8 weken te vroeg of zelfs nog vroeger. Jullie hebben een traject meegemaakt op de NICU en/of de couveuse afdeling. Er hebben mijlpalen plaatsgevonden, de kolf borstvoeding sessies in de...

7 Reacties

  1. Kim Listing

    Wat goed dat jullie er op tijd bij zijn en je mag broeden. EN dat je dat ook thuis mag doen is echt heerlijk! Ik moest 4 weken lang in het ziekenhuis broeden. Vreselijk was dat. Ik hoop dat je het volhoudt en je spuit nog even blijft zitten en lekker hard groeit!! Succes!!

    Antwoord
  2. Heleen Willemsen

    Heel veel sterkte! Jij bent de beste ‘couveuse’ dus ik hoop dat de kleine nog laaaang blijft zitten!

    Antwoord
  3. marike

    Hopelijk mag je nog een poosje door broeden! Veel sterkte en doorzettingsvermogen gewenst!

    Antwoord
  4. marjow

    Had het blogje nog helemaal niet gelezen.
    Vandaar het broeden 😉
    Wel mooi beschreven! En ook de vergelijking die je zelf maakt.. dit of naast de couveuse. Ja dan weet je weer waarvoor je het allemaal móet doorstaan.
    Je bent een doorzetter dus redt het wel die weekjes broeden!
    Straks heeft je uk het zo lekker warm van het gebroed dat ie het wel lekker vind nog langer te blijven zitten. We duimen voor je meid! Elke week (inmiddels) is er eentje!

    Liefs

    Antwoord
  5. Joylinn/Joyce

    heel veel sterkte en ik hoop dat de kleine nog heerlijk in je zit en nog wel even blijft zitten.
    Onze zoon is ook met 26,2 geboren en we zijn gelukkig 4 weken verder maar had liever gehad dat ik nu nog aan het broeden was dan naast de couveuse had gezeten..

    sterkte!!

    Antwoord
  6. nicole

    hi,
    zit de kleine er nog? Mijn zoon is ook vorig jaar november geboren in het Sophia met 28 weken. Gaat het met de eerst nu ook goed? En dat jullie een 2e na al die toch wel “narigheid” van vorig jaar al weer een 2e durven te nemen.. Ik ben veel te bang dat het weer hetzelfde liedje wordt..

    Nicole

    Antwoord
  7. Saskia

    Heel herkenbaar…. Al broedend stuit ik op jouw verhaal, zelf inmiddels bijna 29 weken onderweg. We can do it!

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *