Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn

En daar ligt ‘ie dan, de ieniemieniemens…

Het is een mens, dat kun je zien. Het heeft, meestal dan toch, tien vingers,
tien tenen, zelfs twee armen en twee benen. De ieniemieniemens is klein,
maar het is geen baby. Dat is onmogelijk. Een baby is een hulpeloos wezentje, maar de ieniemieniemens is dat niet. Die straalt.

De ieniemieniemens straalt kracht uit. Sterker nog, de ieniemieniemens is krachtiger dan een volwassen man. Dat zie je misschien niet meteen. Je moet eerst door een aantal dingen heen kijken. Door glas en dan door een oerwoud aan slangen en draadjes. Maar als je goed kijkt, heel goed kijkt, dan zie je het.

En dat niet alleen. Je kunt het voelen. Raak de ieniemieniemens maar eens heel voorzichtig aan. Voel je het? Dat kleine lijfje beweegt! De borst van de ieniemieniemens gaat op en neer! Soms is de ieniemieniemens zo krachtig dat het de ogen kan openen of je vinger vastpakt. Jazeker, met die ieniemienievingertjes! Dan moet je toch heel krachtig zijn?

De ieniemieniemens heeft het niet gemakkelijk. Nee, de ieniemieniemens moet zijn krachten vaak aanspreken.
Om te vechten. Te vechten tegen tegenstanders waar de meeste volwassenen nog nooit tegen hebben moeten vechten. Zie! De ieniemieniemens kan dus geen hulpeloze baby zijn.

En vechten doet ‘ie, tot het bitter eind. Ook als het een ongelijke strijd is en hij voortijdig de strijd moet staken…

Het is een bijzonder wezentje, zo’n ieniemieniemens. Een echt mens, een mens om te koesteren, van te houden en vooral te bewonderen. Een ieniemieniemens of, beter gezegd, een Kleine Kanjer!

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn