Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn

‘Wie had dat gedacht?’ was de vraag die de gynaecoloog me vanmorgen stelde. ’38 weken zwanger.’ Nou, ik niet. We hebben het gehoopt, gewenst, gedroomd en vandaag…GEHAALD!!

Heel wat mijlpalen zijn deze zwangerschap de revue gepasseerd en nu is het wachten op de klapper! De geboorte van onze derde kerel! Het mannetje dat al 38 weken in mijn buik vertoeft en daar soms de boel flink op stelten heeft gezet. Ik heb er intens van genoten, ondanks de onzekere momenten. Want wat is dat toch bijzonder…

Nu kijken we allemaal uit naar de dag dat we hem in onze armen mogen sluiten. Allemaal, inclusief zijn grote broers. Iedere avond geeft een van onze jongens zijn kleine broertje (nou ja, zijn ‘huisje’) een kusje en vraag hij: ‘Baby, kom je uit?’. Het is maar moeilijk te begrijpen dat we nog even moeten wachten. Gelukkig zijn ze ‘grote jongens’ en kunnen ze dat wel!

Langzaam neem ik nu afscheid van mijn buik, de bewegingen in mijn buik en het wonder van een normale, gezonde zwangerschap. Wie dat gedacht had, heeft gelijk gehad. En hoewel ik opmerkingen als ‘Het komt wel goed’ soms vervloekt heb, ik ben blij dat die mensen dat vertrouwen hadden en gelijk hebben gekregen!!

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn