Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn

En dan, ‘zomaar plotseling’, ben je 20 weken zwanger van je derde kindje…
Wat een wonder! En wat een bijzonder gevoel!
Maar ook, wat een spanning…

Nog maar 5 weken verwijderd van de termijn waarop bij de jongens mijn vliezen braken. Nog maar 6 weken verwijderd van de termijn waarop de jongens geboren werden. Voor mijn gevoel ben ik al bijna aan het einde van mijn zwangerschap, want ja, langer dan een half jaar ben ik nog nooit zwanger geweest.

Gelukkig word ik goed in de gaten gehouden en gaat alles tot nu toe goed. En dat is een geruststelling, maar toch ook weer niet. De spanning wordt er niet minder om. Hoe lief mensen me ook een hart onder de riem proberen te steken met opmerkingen als ‘Het gaat toch allemaal goed?’. Dat is zo en daar ben ik heel blij om. Maar dat ging het bij de jongens ook…

En ja, dit keer is het geen risicovolle tweelingzwangerschap, dus de risico’s zijn minder groot. Maar die spanning gaat niet weg. Het gevoel is dubbel. Ik kijk op tegen de termijn van 26 weken, maar ik kijk er ook naar uit. Want als ik die termijn nu eens overschrijd, wat een ‘last’ moet er dan van me afvallen. Dan eten we een gebakje! En wat als ik de 30 weken haal? Dan eten we een grote taart! En als ik nog verder kom? Dan gaat de vlag uit. En als ons mannetje gezond en wel op de wereld is gezet? Dan gaan we dat heel groots vieren, met alles erop en eraan! Reken daar maar op!

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn