Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn

In de maand November delen wij een serie gastblogs die elk op een andere manier laten zien wat een enorme impact een vroeggeboorte kan hebben. Niet alleen op het leven van de te vroeg geboren baby zelf, maar ook op dat van de familie en vele anderen. We mogen er trots op zijn hoe sterk deze gebeurtenis ons heeft gemaakt en willen in november stilstaan bij de SuperPower die het ons gegeven heeft!
De vijftiende in de serie is dit blog, geschreven door Jannie. Jannie is de moeder van Jackelien en werd in 2010 oma van Luc, Luc werd na 30+1 weken zwangerschap geboren. 

Plotsklaps geboren

Plotsklaps geboren, nog wel klein maar al heel stoer, onze lieve zoon Luc Pieter

Dat stond er op het geboortekaartje. Luc was een prematuur, geboren met 30 weken en 1 dag.

Prematuren, kindjes die te vroeg geboren worden, natuurlijk hoorde je hier weleens wat over maar zoals veel dingen komt iets heftig bij je binnen als je het zelf meemaakt. 5 jaar geleden was onze dochter zwanger van haar eerste kindje. 8 november werden wij midden in de nacht gebeld door onze dochter, die zegt dan nog: niet schrikken maar ik ben in het ziekenhuis en heb weeën. Nog een beetje slaapdronken schrik je je een ongeluk, hoe kan dit in hemelsnaam, ze is nog maar 30 weken zwanger. Een half uurtje later weer een telefoontje, “ze kunnen het niet meer tegenhouden ik ga bevallen”. En dan slaat de schrik je om het hart, hoe kan dit, zo vroeg, gaat het kindje dit redden. Inmiddels helemaal wakker, aankleden, de auto in en daar ga je dan met een knoop in je maag naar het Sophia in Rotterdam.

Daar aangekomen is het wachten geblazen beneden in de hal, later komen ook de schoonouders van onze dochter en onze zoon met zijn vriendin en allemaal zitten wij in spanning op nieuws te wachten. Eindelijk komt even na half acht het verlossende telefoontje dat wij opa en oma geworden zijn van een jongetje. Hij weegt 1420 gram, de apgarscore is goed, 9,8,8. Wat dat precies betekent horen wij later maar een hoog cijfer is altijd goed, dat weten wij wel. Nog wat uurtjes later mogen wij eindelijk naar boven en komen wij onze dochter in een bed in de gang al tegen, de emoties ontladen zich. Ze heeft het niet makkelijk gehad maar alles is toch naar omstandigheden goed gegaan.

Heel veel later mogen wij even gaan kijken op de NICU waar onze kleinzoon Luc ligt, wat een serene afdeling. Wat een emotie om daar je kleinzoon te zien liggen aan al die slangetjes aan dit zo tere lichaampje, een hoofdje als een sinaasappel, zo klein, zo verschrikkelijk klein allemaal. Maar hij doet het goed, er zijn dagen van ups en downs maar deze kleine kanjer gaat het redden. Na een week mag hij al overgeplaatst worden naar de High Care in het Franciscus Ziekenhuis waar hij verder mag groeien totdat hij naar huis mag.

Lieve Luc, voor je ouders was dit een hele zware tijd die ze met heel veel liefde volbracht hebben, het is een periode die moeilijk is en was. Ik weet nu wat ouders, opa en oma’s en verdere familie meemaken. De telefoontjes met de goede maar ook slechte berichtjes, de bezoekjes aan het ziekenhuis, je moeder te zien zitten in die hele grote stoel met jou tegen haar aan, het Sint Nicolaas cadeautje wat je kreeg want ook dat werd gevierd, met je overgroot oma in de rolstoel met Kerstmis bij jou op bezoek wat een Kerstcadeau vond ze dat, je glazen bedje met het dekentje met een schaap erop met je naam, het eerste verjaardagkaartje van jou met een foto erop voor Opa, wat was hij trots. Ik weet nu wat een kanjers de artsen en verpleegkundigen zijn die zo goed voor al die mini-mensjes zorgen. Vol bewondering hiervoor, mijn hart breekt als ik al die hummeltjes zie liggen.

Een zoon van een vriend van ons is 3 weken geleden vader geworden, een jongetje geboren met 25 weken. Ik kan nu zeggen: ik weet wat jullie doormaken, jullie zitten nu in de rollercoaster die wij ook hebben meegemaakt. Ik hoop dat ook deze kleine kanjer het gaat redden, wij maken in gedachten deze reis naar zijn thuiskomst weer mee!

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn