Contact met andere ouders van prematuren

Ondanks dat je vaak een beetje in je eigen wereldje leeft en misschien weinig behoefte voelt aan contact met buitenstaanders, kom je er toch mee in aanraking; andere ouders op de afdeling. Mensen die in hetzelfde schuitje zitten, omdat hun kindje (veel) te vroeg geboren is, ernstig ziek is of om een andere reden op de NICU verblijft. Mensen die ook in spanning leven, verdriet hebben en angst voelen. Kortom; lotgenoten.

Toch is contact tussen ouders op de afdeling (of in het Ronald McDonaldhuis) niet vanzelfsprekend ook goed contact. Wat niet onlogisch is. Zoals hierboven beschreven, leef je op dat moment in een ‘cocon’. Je bent bezig met je eigen verdriet en angst, hebt genoeg zorgen aan je hoofd en kunt de verhalen van anderen er niet goed bij hebben.

Soms kan er zelfs een soort onuitgesproken concurrentiestrijd zijn tussen ouders. Want ‘die ouders van Bas komen altijd maar zo kort’ of ‘gaan ze nu alweer weg?’. Misschien is dit te verklaren door de onzekerheid die je parten speelt als ouders van een prematuur. Iedere ouder is wel eens onzeker, maar omdat je als prematuurouder voor je gevoel al zo weinig voor je kindje kunt doen, wil je misschien juist laten zien dat je een goede, betrokken ouder bent.

Probeer deze gevoelens niet de overhand te laten nemen. Doe waar je je goed bij voelt en laat je niet beïnvloeden door ‘wat anderen misschien zullen denken’. Zij weten niet waarom jij bepaalde keuzes maakt en andersom geldt dat ook. Misschien hebben ‘de ouders van Bas’ thuis nog wel 2 kinderen die hun zorg en aandacht nodig hebben. Het verdelen van die aandacht en zorg is al moeilijk genoeg. Of misschien ben je zelf heel erg moe en zou je je beter voelen als je een dag(deel) niet naar het ziekenhuis zou gaan, maar een paar uur slaap pakt. Neem die tijd dan, want je kindje heeft bij thuiskomst heel weinig aan een ouder die er helemaal doorheen zit. Voel je niet schuldig tegenover je kindje, daar wordt goed voor gezorgd. En voel je al helemaal niet opgelaten tegenover andere ouders (of misschien zelfs het ziekenhuispersoneel), want ieder beleeft deze periode op zijn of haar eigen manier.

Mocht je wel de behoefte hebben aan contact met andere ouders en is dat wederzijds, probeer dan elkaar ruimte te geven voor ieders verhaal. Luister aandachtig naar het verhaal van de andere ouders en wissel gedachten en gevoelens uit. Zijn er dingen waar je mee zit, maar durf je ze niet goed te uiten, omdat je bang bent dat ze ‘vreemd’ zijn, probeer het dan toch eens voorzichtig te delen met anderen. Grote kans dat ze met dezelfde dingen worstelen als jij. Wat is er dan mooier dan die gevoelens te kunnen delen en die samen een plekje te geven?

Via onze afgeschermde Facebook groep, waarin je alleen kunt meelezen als je lid bent, kun je in contact komen met andere ouders die net als jij op wat voor manier dan ook te maken hebben met een vroeggeboorte.