Je bent opnieuw zwanger

En dan ben je zwanger! Misschien hebben jullie al je moed bij elkaar geraapt om er opnieuw voor te gaan, of misschien was het niet gepland en is het vanzelf gegaan, maar nu is het dan toch zover.

Zoals iedereen weet is stress tijdens de zwangerschap niet gezond. Niet voor jou en zeker niet voor je ongeboren kindje. Maar spanning tijdens een zwangerschap na een vroeggeboorte is bijna onvermijdelijk. Probeer er dan ook voor te zorgen dat je de grootste spanning kunt wegnemen en zekerheden inbouwt. Heb je voorafgaand aan je zwangerschap al contact gehad met je gynaecoloog, maak dan zo snel mogelijk een afspraak. Heb je nog geen contact gehad, ga daar dan nu voor zorgen. Maak een afspraak in het ziekenhuis en stel je vragen en laat je zo veel mogelijk geruststellen.

Als je deze eerste stappen genomen hebt, kun je echt ‘zwanger gaan zijn’. Hopelijk zijn de grootste angsten en twijfels weggenomen en lukt het om te genieten, maar in de loop van je zwangerschap zul je merken dat de angsten nooit helemaal verdwenen zijn.

Mijlpalen

Wat fijn kan zijn, is voor jezelf mijlpalen stellen. Bijvoorbeeld een eerste mijlpaal bij 24 weken, omdat je kindje dan levensvatbaar zou zijn. Daarna een mijlpaal bij 26 weken, omdat je kindje dan alweer meer kansen heeft. En ga zo maar verder. Met als ultieme mijlpaal uiteraard de 40 weken!
De termijn waarop je andere kindje(s) geboren is (zijn) zal een uitdaging worden. Dit is voor veel moeders die opnieuw zwanger zijn een heel moeilijke periode. Bereid je daar op voor. Misschien kun je ervoor zorgen dat je voor die weken wat extra rust in kunt plannen of dat je iemand hebt waarmee je kunt praten en bij uit kunt huilen. Vraag je gynaecoloog ook of je in die week een extra controle kunt krijgen. Zelfs als je zwangerschap tot dan toe voorspoedig verloopt.

Aarzel ook niet om bij twijfel het ziekenhuis te bellen. Voel je je niet goed? Twijfel je of het wel goed gaat met je kindje? Pak de telefoon en bel! Geen vraag is te gek en alles voor de gemoedsrust!

Onbegrip in je omgeving

In je omgeving loop je misschien tegen onbegrip aan. Deze kans is vooral groot als het goed gaat met je andere kindje(s). Mensen begrijpen dan vaak niet dat je je zorgen maakt en bang bent voor herhaling. De dooddoeners: ‘Maar het is toch allemaal goed afgelopen?’ of ‘Nu gaat het toch goed?’ zijn vreselijk. Probeer deze opmerkingen toch zoveel mogelijk van je af te zetten. Bedenk maar dat deze gemaakt worden uit onbegrip. Zeker als het mensen zijn die verder van je afstaan is het niet iets om je druk over te maken. Je weet zelf wel beter.

Probeer echt te genieten en iedere week of zelfs dag, zo goed mogelijk te beleven. Je weet zelf maar al te goed dat het zomaar voorbij kan zijn.