Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn

Vandaag is het alweer drie jaar geleden
Dat ik na weken ziekenhuis volledig moe gestreden
Van jullie bevallen ben mijn kleine kanjers
En vandaag worden jullie al weer drie jaar grote banjers!

Drie jaar geleden is het alweer dat ik als jullie mama werd geboren
En is het een feit dat jullie de rest van jullie leven bij mij zullen horen.
Al weer drie jaar geleden is het dat ik jullie voor het eerst mocht aanschouwen
Nog niet wetende dat ik zoveel van jullie zou kunnen houden!

Die dag op 29 januari 2010
Was de dag dat jullie het levenslicht gingen zien
Zo ontzettend klein breekbaar en teer
Ik verbaas me daar nog steeds over keer op keer

Zo breekbaar teer en klein
Maar wat zijn we er trots op jullie papa en mama te mogen zijn!

Als jullie wakker zijn liggen jullie met grote kraalogen rond te kijken in de couveuse
Ondanks de de beroerde zwangerschap doen jullie het reuze.
Daar in jullie glazen huisjs gaat het jullie goed
Terwijl dat in mijn buik had moeten zijn, dat voelt soms nog steeds niet goed.
Nog altijd kan ik niet goed kijken naar programma’s op TV
Baby’s worden geboren en gaan gelijk met papa en mama mee
Ik denk dat dat ooit langzaam zal gaan slijten
En ik stop met het mezelf te verwijten…

En dan kom je thuis met twee iniminiemensen
Ons steeds afvragend ”wat zijn jullie wensen?”
Onze eerste kindjes, we weten van toeten nog blazen
En al die mensen die op een bezoekje azen
De druk om daaraan gehoor te geven is heel hoog
Niet vreemd dus, we verliezen onszelf uit het oog
Eigenlijk zijn we er nog helemaal niet aan toe
Beiden zijn we vooral heel moe, zo ontzettend moe
Over jullie welzijn en verzorging zijn er zoveel vragen,
Maar we moeten ons er maar aan wagen
Op mijn moedergevoel moet ik gaan leren vertrouwen,
Maar dat is er nog niet dat moet ik eerst opbouwen.
Dus gaan we jullie veel knuffelen en verwennen,
Want wij moeten jullie en jullie moeten ons leren kennen
En dan volgens de omgeving: ‘ ze’ zijn thuis, het is nu toch voorbij?
Maar zij hebben geen pre-dysmature tweeling gekregen zoals wij
Veel stress voor de kleintjes, mijn partner en mij
En wij hebben er ook nog de verwerking van mijn ziekzijn bij
Maar gelukkig komt het na veel ontplofte bommen allemaal op zijn potjes terecht
En genieten we volop van ons gezin en voelen ons zo bevoorrecht!

Nu op 29 januari 2013 is het de dag
En wappert buiten een mooie vlag

Met veel slingers, balonnen en cadeaus
En jullie schattige “aaah’s” en “oooh’s”
Over een paar maanden loopt hier nog klein ukje rond
Hopelijk aterm geboren, goed van gewicht en gezond
En ooit viert die uk ook zijn/haar derde verjaardag
Met slingers, ballonnen, cadeaus en een wapperende vlag
Maar vandaag is julie dag!
En wel een met een GOUDEN randje zoals ik dat zie
Vandaag schijnt hoe dan ook de zon, want jullie worden DRIE!

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn