Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn

Een ‘handleiding’ voor NICU-personeel.

Ik moet aanwezig zijn. Vraag me alsjeblieft niet om weg te gaan. Als ik zeg dat het nodig is dat ik blijf, dan is dat zo. Mij vertellen dat ik naar huis moet gaan om uit te rusten, helpt me niet. Mijn hart slaapt in die couveuse, ik sta met lege handen en ik kan alleen helder denken als ik bij mijn kindje ben.

Ik heb verdriet. Het is niet gegaan zoals ik gedroomd en gepland had. Mijn hoop op een voorspoedige, natuurlijke bevalling werd weggevaagd door de veel te vroege komst van mijn kind. Wees alsjeblieft geduldig en vriendelijk terwijl ik probeer te begrijpen wat dit alles inhoudt. Terwijl ik rouw om het verlies van een normale zwangerschap en bevalling. Dit zou een fijne en vrolijke tijd moeten zijn. Die tijd komt ook voor mij, maar als ik er nog niet klaar voor ben, heb daar dan begrip voor.

Ik voel me verloren. Ik had nooit verwacht op een plaats terecht te komen als een NICU. Mijn baby zien vechten is het zwaarste wat ik ooit heb meegemaakt als ouder. Dit is een emotionele achtbaan voor mij. Wil je er alsjeblieft voor me zijn als ik je nodig heb? Misschien weet je niet wat je moet zeggen, maar dat is niet erg. Weten dat jij er voor me bent als ik het nodig heb sterkt mij tijdens de zware dagen.

Ik wil een deel zijn van het team rondom mijn baby. Ik weet dat ik geen professional ben en dit is de eerste prematuur waar ik mee te maken krijg, maar het is MIJN prematuur en ik verdien het om betrokken te worden bij de zorg en de beslissingen die dagelijks genomen moeten worden. Respecteer dit alsjeblieft en zie mijn baby niet alleen als jouw patiënt, maar ook als een kind waar onvoorwaardelijk van wordt gehouden.

Ik wil graag leren. Ik ben misschien niet medisch opgeleid, maar ik ben niet dom. Sluit me niet buiten, omdat ik er misschien geen verstand van heb. Als dat zo is, leer het me dan. Ik ben bereid te leren. Ik MOET leren. Neem alsjeblieft de tijd om ervoor te zorgen dat ik weet wat ik moet weten, zodat ik mijn baby op de allerbeste manier kan ondersteunen.

Laat me ouder zijn. Ik weet dat ik er misschien langer over doe om kleine dingen te doen, zoals een luier verschonen of de temperatuur meten, maar sta me toe om deze dingen te doen voor mijn kind. Ik zal me meer betrokken voelen. Mijn herinneringen zullen gevormd worden doordat ik hierbij heb kunnen zijn en mijn bijdrage heb kunnen leveren op dit soort momenten. Dit zullen herinneringen zijn die ik voor de rest van mijn leven zal koesteren.

Vertel me alsjeblieft allemaal hetzelfde. Ik begrijp dat de NICU een grote verscheidenheid aan stafleden heeft. Van verpleegkundigen met verschillende achtergronden en filosofieën tot artsen en therapeuten die ik maar een paar keer zal zien. Maar als iedereen op ongeveer dezelfde manier voor mijn kind kan zorgen en me hetzelfde vertelt, zal ik me niet zo verward en in de steek gelaten voelen als het gaat om de verwachtingen en doelen voor mij en mijn kind.

Ik moet je kunnen vertrouwen. Ik vertrouw het mooiste geschenk wat ik ook heb gekregen toe aan jou. Ik weet dat jij ook maar een mens bent, maar ik moet erop kunnen vertrouwen dat jij alles zal doen wat in je macht ligt om mijn baby beter te maken, om te kunnen groeien en om deze periode door te komen. Behandel mijn kind alsjeblieft alsof het er één van jou is en weet dat ik je voor eeuwig dankbaar zal zijn voor de liefde en toewijding die jij laat zien in je werk.

Ik heb hoop. Ik wil eigenlijk niet echt weten wat de statistieken zijn. Die maken me bang. Die komen niet overeen met wat ik hoop en wat ik droom. Ik begrijp dat ik het moet weten als het slecht gaat, maar vergeet niet dat ik het ook wil weten als het de goede kant op gaat. Breng me alsjeblieft niet alleen het slechte nieuws, maar maak me ook gelukkig door me de positieve berichten te brengen.

Ik bedank jou! Voor alles wat je doet. Voor alles wat je geeft. Voor iedere dag die je opoffert voor mijn kind. De NICU is heftig en niemand wil daar opgesloten zitten, maar ik ben blij dat het bestaat en dat jij daar bent. En dat jij daar iedere dag werkt. Niet alleen om mijn baby te helpen overleven, maar ook om mijn baby te helpen vooruit te komen.

Naar een blog van Peek-a-Boo ICU; ‘A Preemie Parent’s Guide for NICU Staff’.

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn