Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn

Samen Zorgen kun je op vele manieren zien. Belangrijk voor de zorg is dat we samen kijken wat de best mogelijke zorg voor het individuele kind kan zijn. Een onderdeel van samen zorgen is voor ons het landelijk bespreken hoe we de extreem te vroeg geborenen zo goed mogelijk kunnen verzorgen. Samen weten we meer dan een!

Vorig jaar nam het UMC te Groningen als eerste het initiatief om met de verpleegkundige werkgroepleden die zich bezig houden met de zorg voor extreme premature kinderen van de Intensive Care Neonatologie afdelingen in het hele land een dag samen te komen. Dit om expertise uit te wisselen en van elkaar te kunnen leren. Dit jaar was het de beurt aan Sophia Kinderziekenhuis te Rotterdam.

Het belang van buidelen

Op dinsdag 14 november kwamen er 18 verpleegkundigen bijeen uit 9 verschillende centra om met elkaar te praten over de beste zorg voor de extreme prematuur. Het geeft een band om zo met elkaar te praten over een onderwerp wat ons zo aan het hart ligt. Er kwamen verschillende onderwerpen aan bod, zoals bijvoorbeeld buidelen. Het blijkt dat hier in het land nog zeer verschillend naar gekeken wordt. Het ene ziekenhuis beslist dat ouders al snel kunnen buidelen en een ander ziekenhuis wacht liever een weekje totdat het kind wat stabieler is. Ervaringen uit het buitenland en de laatste literatuur worden meegenomen bij het besluit hierover. Wij denken dat vooral het kind ons kan zeggen of het eraan toe is om te buidelen. Hier wordt op onze afdeling zoveel mogelijk rekening mee gehouden. Als het maar even kan, worden kind en ouders bij elkaar gebracht. Ervaring leert ons dat dit enorm belangrijk is voor ouder en kind. Belangrijk is daarbij om je als zorgverlener veilig te voelen in deze situatie. De rust of onrust die je hierbij uitstraalt heeft invloed op het kind en zijn ouders.

Leren door te delen

De materialen die we hierbij gebruiken kwamen ook aan bod tijdens deze bijeenkomst. Wel een speciaal dekentje of niet, wel of geen hittepit, wel of geen materialen die het kind kunnen helpen bij het verplaatsen naar zijn/haar moeder/vader. De hamvraag daarbij is: wat willen ouders? En hoe kunnen wij ze hierover het best informeren? Allemaal vragen die heel wat discussie op leveren maar o zo belangrijk zijn bij de zorg voor deze kleine kinderen op onze afdeling. Van het samen delen leren we.

Jaarlijkse bijeenkomst

Mooi ook hoe iedereen zich veilig voelt om te zeggen wat in hun eigen ziekenhuis goed loopt en waar nog verbetering behaald kan worden. Dat zien wij als een groot pluspunt binnen deze groep. Omdat het een specifieke en niet hele grote groep kinderen betreft, kunnen we veel van elkaar leren. Wederom bleek deze dag zeer waardevol. Het is de bedoeling om elk jaar bij elkaar te blijven komen.

Joke, Susanne & Frouktje
Intensive Care Neonatologie,
Sophia Kinderziekenhuis

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn