Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn

Borstvoeding. Voor bijna alle moeders van een premature baby een pijnlijke plek. Bijna alle moeders die ik spreek – mezelf incluis – hebben een bepaald verdriet over hoe het is gegaan.
Of beter gezegd, hoe het niet is gegaan.

Bij mij is de borstvoeding niet gelukt. Hoe vaak de lieve en geduldige lactatiekundige ook bij ons is geweest, het bleef een drama aan de borst. Ruim 3 maanden heb ik het volgehouden om te kolven, zo kreeg mijn zoon toch wat hij nodig had. Maar toen het thuis na de ziekenhuisperiode nog steeds niet lukte ben ik gestopt. En hoewel ik 100% achter mijn beslissing stond, het bleef een pijnlijke plek. Het is niet gelukt. Onbewust zag ik het toch als mijn eigen falen. Had ik niet zus, had ik niet zo, langer vol moeten houden, meer hulp moeten zoeken…

Toen ik zwanger was van mijn tweede kind, wist ik dus wel dat ik dat even helemaal anders ging doen als hij op tijd geboren zou worden. En dat deed ik. Niemand kon mij iets anders wijs maken. Ook toen de kraamzorg zei dat ik moest gaan bijvoeden omdat hij teveel afviel. Dat komt wel goed zei ik. Ik hield mijn poot stijf en het kwam ook goed. Zo goed zelfs dat ik bijna 13 maanden borstvoeding heb gegeven.

De borstvoeding was een van mijn littekens die ik van de vroeggeboorte had overgehouden. Ik heb de borstvoeding gehaat. Wat een rotperiode was het die eerste keer. Midden in de nacht kolven, veel pijn, borstontsteking, en het ergste een compleet overstuur kind aan de borst dat alleen maar het flesje wilde… En nu. Nu hou ik ervan. Wat is het geweldig gegaan en wat was het fijn. Een heel jaar, wie had dat kunnen denken!

Onlangs is het boek ‘Koester je Kleintje’ uitgekomen, vertaald door Marianne Vanderveen-Kolkena. ‘Hold Your Prem’, de oorspronkelijke titel, is geschreven door Jill Bergman en haar man Nils Bergman en gaat over de zorg voor prematuur geboren baby’s en met name het belang van huid-op-huidcontact. Borstvoeding geven aan prematuren is een belangrijk onderdeel van dit boek. Heel goed dat er aandacht en zorg wordt besteed aan borstvoeding bij te vroeg geboren kinderen. Juist deze groep kinderen heeft het zo hard nodig. Misschien had het mij destijds ook kunnen helpen om de borstvoeding wel te laten slagen. Ik heb het boek alleen nog niet gelezen. waarschijnlijk omdat ik bang ben het idee te krijgen dat als ik het anders had gedaan het misschien toch had kunnen lukken…

Zo zie je maar dat, ondanks mijn goed gelukte ‘tweede kans’, het mislukken van de borstvoeding bij mijn eerste zoon een litteken blijft.

Note: bovenstaande foto is de enige borstvoedingsfoto van mijn oudste zoon.


Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedIn